SSE4.2

Dokumentacja architekturyFeex

SSE4.2 dodaje instrukcje porownywania ciagow znakow x86, porownanie upakowanych liczb calkowitych oraz instrukcje CRC32. Instrukcja CRC uzywa wielomianu CRC-32C i nie jest kryptograficzna funkcja skrotu.

Co musisz wiedzieć

Jak to działa

Rodzina instrukcji PCMPxSTRx zapewnia konfigurowalne porownania na elementach bajtowych lub slowach o jawnych lub niejawnych dlugosciach. Skalarne instrukcje CRC32 aktualizuja sume kontrolna za pomoca wielomianu Castagnoli. Rozszerzenie obejmuje rowniez porownanie upakowanych poczwornych slow ze znakiem. Sa to odmienne operacje zgrupowane pod jedna flaga funkcji.

Gdzie funkcja jest przydatna

Biblioteka pamieci masowej lub sieciowa moze przyspieszac CRC-32C, a procedura tekstowa moze wykorzystywac upakowane porownania ciagow znakow. Format pliku wymagajacy innego wielomianu CRC nie moze zastapic go instrukcja CRC32 bez wlasciwej transformacji algorytmicznej. Integralnosc kryptograficzna wymaga zupelnie innej konstrukcji.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

Bit 20 w CPUID.01H:ECX wylicza SSE4.2. Nalezy zweryfikowac wymagana instrukcje i jej tryb dzialania, a flage POPCNT sprawdzic osobno. Aplikacja wymagajaca SSE4.2 w przypadku braku tej flagi potrzebuje kompatybilnej, obslugiwanej wersji binarnej.

Cecha SIMD opisuje instrukcje, a nie dodatkowe rdzenie. Postać instrukcji określa szerokość elementów, ich znakowość, zaokrąglanie, wyrównanie oraz to, które tory danych wchodzą w interakcję. Oprogramowanie musi zachować stan rejestrów wymagany przez ABI i korzystać z obsługiwanego środowiska wykonawczego.

Czego ta funkcja nie określa

SSE4.2 nie oznacza obecnosci POPCNT, nawet jesli czesto wystepuja razem. Nie ma zwiazku z odrebnym oznaczeniem AMD SSE4a. Obsluga nie gwarantuje, ze procedura obslugi ciagow znakow lub suma kontrolna bedzie szybsza niz kazda alternatywa na danym procesorze.

Zgodność i wydajność w praktyce

Późniejsze rozszerzenia z rodziny SSE mają osobne bity cech. W przypadku wdrożonego pliku binarnego należy sprawdzić pełny minimalny zestaw wymagań, w tym biblioteki i kod startowy. Kod rezerwowy jest przydatny tylko wtedy, gdy przed etapem wyboru nie zostanie wykonana żadna nieobsługiwana instrukcja.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Źródła i zakres niniejszego opisu

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Tomy 1 i 2 opisują wymienione rodziny instrukcji oraz CPUID; tom 3 opisuje stan, stronicowanie, VMX i mechanizmy ochrony. Dokumentacja architektury nie przesądza o obsłudze w konkretnym modelu.
x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora · Machine Interface, Processor Architecture: tabela funkcji bazowych oraz skumulowanych v2/v3/v4, kontrole stanu systemu operacyjnego i zalecenia wdrożeniowe.

Czy ten artykuł był pomocny?

Wystarczy odpowiedź tak lub nie. Wybierz powód, jeśli chcesz, lub dodaj krótką notatkę.