Przejdź do treści

VAES

Dokumentacja architekturyFeex

VAES zapewnia wektorowo kodowane operacje rund AES, umożliwiając przetwarzanie niezależnych bloków AES w szerszych rejestrach tam, gdzie pozwala na to obsługiwana forma. Jest ono identyfikowane odrębnie od starszego AES-NI.

Co musisz wiedzieć

VAES zapewnia wektorowo kodowane operacje rund AES, umożliwiając przetwarzanie niezależnych bloków AES w szerszych rejestrach tam, gdzie pozwala na to obsługiwana forma. Jest ono identyfikowane odrębnie od starszego AES-NI.

Jak to działa

Szersze operacje VAES stosują rundy AES niezależnie do 128-bitowych bloków w wektorze. Nie zmieniają one rozmiaru bloku AES ani nie łączą tych bloków w nowy szyfr. Formy VEX i EVEX mają własne wymagania dotyczące funkcji i stanu, a otaczający tryb określa, czy niezależne bloki są dostępne do jednoczesnego przetworzenia.

Gdzie funkcja jest przydatna

Tryby oparte na liczniku mogą dostarczać wiele niezależnych bloków do implementacji zwektoryzowanej. Zależność sekwencyjna w trybie lub bardzo krótki komunikat mogą ograniczyć tę możliwość. Uwierzytelnianie, rozszerzanie klucza i obsługa pamięci pozostają odrębnymi częściami implementacji.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

CPUID.07H.00H:ECX bit 9 enumeruje VAES. Należy także postępować zgodnie z wymaganiami wstępnymi SDM dla wybranej formy VEX lub EVEX, w tym odpowiedniej obsługi AES/wektorów oraz stanu włączonego przez system operacyjny. Wywołuj instrukcje według dokładnej formy instrukcji, a nie samej ogólnej nazwy funkcji.

Należy korzystać z utrzymywanej implementacji kryptograficznej, która odpowiada za wybór funkcji, obsługę błędów i kompletny algorytm. Akceleracja sprzętowa dostarcza operacje elementarne; zarządzanie kluczami, uwierzytelnianie, reguły dotyczące nonce oraz wybór protokołu pozostają po stronie oprogramowania.

Czego ta funkcja nie określa

VAES nie oznacza, że AES ma większy rozmiar bloku, silniejszy klucz lub automatyczne przyspieszenie dla każdej szyfrowanej aplikacji. Nie zapewnia VPCLMULQDQ ani każdego podzbioru AVX-512, jak również nie dostarcza zarządzania wartościami jednorazowymi (nonce) ani uwierzytelniania protokołu.

Zgodność i wydajność w praktyce

Pole funkcji nie jest certyfikacją produktu ani dowodem na to, że dana aplikacja jest bezpieczna. Wydajność zależy od wielkości wiadomości, trybu, grupowania zadań (batching) i pozostałych elementów protokołu. Należy zweryfikować faktycznego dostawcę i dbać o aktualność jego poprawek bezpieczeństwa.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

  1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
  2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
  3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
  4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
  5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Źródła i zakres niniejszego opisu

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Jądro Linux: korzystanie z funkcji XSTATE w przestrzeni użytkownika

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

Czy ten artykuł był pomocny?

Wystarczy odpowiedź tak lub nie. Wybierz powód, jeśli chcesz, lub dodaj krótką notatkę.

Czy ten artykuł był pomocny?