Przejdź do treści

x86-64-v3

Dokumentacja architekturyFeex

x86-64-v3 to skumulowany poziom funkcji psABI dodający możliwości z ery AVX do x86-64-v2. Odpowiedni stan wektorowy musi być włączony przez system operacyjny, a nie jedynie obecny w procesorze.

Co musisz wiedzieć

x86-64-v3 to skumulowany poziom funkcji psABI dodający możliwości z ery AVX do x86-64-v2. Odpowiedni stan wektorowy musi być włączony przez system operacyjny, a nie jedynie obecny w procesorze.

Jak to działa

Oprócz v2 poziom ten dodaje AVX, AVX2, BMI1, BMI2, F16C, FMA, LZCNT, MOVBE i OSXSAVE. psABI wymaga przeprowadzenia pełnych kontroli dostępności opisanych w podręczniku procesora, w tym odpowiedniego stanu XCR0. Jest to koniunkcja wymagań, a nie alternatywna nazwa dla AVX2.

Gdzie funkcja jest przydatna

Plik binarny skompilowany z celem x86-64-v3 może bezwarunkowo korzystać z całego poziomu. Szeroko dystrybuowana biblioteka może zamiast tego zachować kompilację bazową i wybierać implementację v3 za pośrednictwem programu ładującego lub dyspozytora środowiska wykonawczego.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

Sprawdź każdą odziedziczoną i nowo dodaną funkcję oraz zweryfikuj włączenie stanu systemu operacyjnego dla AVX za pomocą sekwencji OSXSAVE/XGETBV architektury. Nie próbuj naprawiać brakującej instrukcji sprzętowej poprzez zmianę etykiety pakietu oprogramowania.

Możliwości sprzętowe, uruchomione środowisko operacyjne i wymagania binarne aplikacji to różne warstwy. Nazwy architektur i poziomy ABI należy interpretować jako jednoznaczne kontrakty, a nie ogólną zasadę, że nowsze oznacza zgodne.

Czego ta funkcja nie określa

Samo AVX2 nie zapewnia poziomu v3, a v3 nie implikuje AES-NI, AVX-512 ani AMX. Kontener współdzieli środowisko instrukcji jądra gospodarza; nie generuje brakujących instrukcji. Maszyna wirtualna może udostępniać zgodny podzbiór na potrzeby migracji.

Zgodność i wydajność w praktyce

Sprawdź kompletne wymagania odziedziczone oraz efektywne środowisko widoczne dla procesu. W przypadku maszyny wirtualnej sprawdź gościa, zamiast zakładać, że model gospodarza jest udostępniony bez zmian. Obsługiwana kompilacja awaryjna (fallback) powinna jasno określać własną linię bazową.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

  1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
  2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
  3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
  4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
  5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Źródła i zakres niniejszego opisu

x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora · Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Jądro Linux: korzystanie z funkcji XSTATE w przestrzeni użytkownika

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

Czy ten artykuł był pomocny?

Wystarczy odpowiedź tak lub nie. Wybierz powód, jeśli chcesz, lub dodaj krótką notatkę.

Czy ten artykuł był pomocny?