Przejdź do treści

x86-64-v4

Dokumentacja architekturyFeex

x86-64-v4 to poziom funkcji psABI, który dodaje określony podzbiór AVX-512 do x86-64-v3. Wymaga on włączonego stanu wektorowego i nie obejmuje każdego rozszerzenia noszącego nazwę AVX-512.

Co musisz wiedzieć

x86-64-v4 to poziom funkcji psABI, który dodaje określony podzbiór AVX-512 do x86-64-v3. Wymaga on włączonego stanu wektorowego i nie obejmuje każdego rozszerzenia noszącego nazwę AVX-512.

Jak to działa

Poziom ten dodaje AVX512F, AVX512BW, AVX512CD, AVX512DQ i AVX512VL do wszystkich wymagań v3. Stan wektorowy wymagany przez te funkcje musi być w pełni włączony, łącznie z dodatkowymi składnikami stanu AVX-512. Częściowo udostępniony model procesora AVX-512 nie jest wystarczający.

Gdzie funkcja jest przydatna

Wariant v4 danej biblioteki może korzystać ze zdefiniowanego podzbioru, zachowując wariant bazowy lub v3 dla innych maszyn. Program, który dodatkowo wymaga VNNI, BF16 lub innego rozszerzenia, musi wykryć je osobno, nawet po potwierdzeniu v4.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

Zweryfikuj wszystkie wymagania psABI oraz kontrole XCR0 dla AVX-512 podane w SDM. Używaj efektywnego zestawu funkcji widocznego dla procesu, szczególnie w maszynach wirtualnych lub systemach, w których udostępnianie funkcji zależy od zasad.

Możliwości sprzętowe, uruchomione środowisko operacyjne i wymagania binarne aplikacji to różne warstwy. Nazwy architektur i poziomy ABI należy interpretować jako jednoznaczne kontrakty, a nie ogólną zasadę, że nowsze oznacza zgodne.

Czego ta funkcja nie określa

Ogólna flaga AVX-512 nie jest dowodem na v4, a v4 nie stanowi obietnicy, że każda aplikacja osiągnie lepsze wyniki niż w kompilacji v3. AMX i późniejsze rozszerzenia AVX-512 wykraczają poza ten poziom, chyba że są wymagane oddzielnie.

Zgodność i wydajność w praktyce

Sprawdź kompletne wymagania odziedziczone oraz efektywne środowisko widoczne dla procesu. W przypadku maszyny wirtualnej sprawdź gościa, zamiast zakładać, że model gospodarza jest udostępniony bez zmian. Obsługiwana kompilacja awaryjna (fallback) powinna jasno określać własną linię bazową.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

  1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
  2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
  3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
  4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
  5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Źródła i zakres niniejszego opisu

x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora · Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Jądro Linux: korzystanie z funkcji XSTATE w przestrzeni użytkownika

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

Czy ten artykuł był pomocny?

Wystarczy odpowiedź tak lub nie. Wybierz powód, jeśli chcesz, lub dodaj krótką notatkę.

Czy ten artykuł był pomocny?