Przejdź do treści

64-bit (x86-64)

Dokumentacja architekturyFeex

x86-64 to 64-bitowe rozszerzenie architektury instrukcji x86. Definiuje ono tryby wykonywania, rejestry i reguły adresowania; samo w sobie nie określa pełnych wymagań aplikacji dotyczących procesora ani systemu operacyjnego.

Co musisz wiedzieć

x86-64 to 64-bitowe rozszerzenie architektury instrukcji x86. Definiuje ono tryby wykonywania, rejestry i reguły adresowania; samo w sobie nie określa pełnych wymagań aplikacji dotyczących procesora ani systemu operacyjnego.

Jak to działa

W trybie 64-bitowym rejestry ogólnego przeznaczenia mogą pomieścić 64-bitowe operandy, a architektura zapewnia dodatkowe rejestry i inne środowisko programistyczne niż starsze 32-bitowe x86. Tryb zgodności pozwala systemowi operacyjnemu obsługiwać odpowiednie starsze aplikacje, ale to system operacyjny decyduje, jakie formaty aplikacji i interfejsy udostępnia. 64-bitowy procesor nie sprawia, że każda instrukcja używa 64-bitowych danych.

Gdzie funkcja jest przydatna

Aplikacja skompilowana dla ABI x86-64 oczekuje środowiska rejestrów, konwencji wywołań i bazowych instrukcji tego ABI. Plik binarny Arm64 to inna architektura, mimo że obie opisują się jako 64-bitowe. Translacja lub emulacja to odrębny mechanizm programowy, a nie konsekwencja posiadania 64-bitowych rejestrów.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

W przypadku sprzętu x86 rozszerzona funkcja CPUID 80000001H, EDX bit 29 enumeruje obsługę trybu długiego (long mode). Obsługiwany system operacyjny musi włączyć odpowiednie stronicowanie i środowisko wykonywania. Zbadaj architekturę uruchomionego systemu operacyjnego, a także możliwości procesora.

Możliwości sprzętowe, uruchomione środowisko operacyjne i wymagania binarne aplikacji to różne warstwy. Nazwy architektur i poziomy ABI należy interpretować jako jednoznaczne kontrakty, a nie ogólną zasadę, że nowsze oznacza zgodne.

Czego ta funkcja nie określa

Oznaczenie 64-bit nie określa zaimplementowanej szerokości adresu fizycznego ani wirtualnego, limitu zainstalowanej pamięci RAM, obsługi x86-64-v2/v3/v4, kwalifikacji do systemu Windows ani zgodności z określonym sterownikiem. Każde wymaganie należy sprawdzić osobno.

Zgodność i wydajność w praktyce

Sprawdź kompletne wymagania odziedziczone oraz efektywne środowisko widoczne dla procesu. W przypadku maszyny wirtualnej sprawdź gościa, zamiast zakładać, że model gospodarza jest udostępniony bez zmian. Obsługiwana kompilacja awaryjna (fallback) powinna jasno określać własną linię bazową.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

  1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
  2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
  3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
  4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
  5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Źródła i zakres niniejszego opisu

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

Czy ten artykuł był pomocny?

Wystarczy odpowiedź tak lub nie. Wybierz powód, jeśli chcesz, lub dodaj krótką notatkę.

Czy ten artykuł był pomocny?