Przejdź do treści

SSSE3

Dokumentacja architekturyFeex

SSSE3 (Supplemental Streaming SIMD Extensions 3) dodaje upakowane operacje calkowitoliczbowe, takie jak tasowanie bajtow, arytmetyka pozioma oraz operacje na znakach. Dodatkowa litera S odroznia je od SSE3.

Co musisz wiedzieć

SSSE3 (Supplemental Streaming SIMD Extensions 3) dodaje upakowane operacje calkowitoliczbowe, takie jak tasowanie bajtow, arytmetyka pozioma oraz operacje na znakach. Dodatkowa litera S odroznia je od SSE3.

Jak to działa

PSHUFB wybiera bajty przy uzyciu wektora sterujacego dla kazdego bajtu, dzieki czemu jest przydatna przy reorganizacji danych i transformacjach malych tablic. Inne instrukcje SSSE3 obejmuja upakowane wartosci bezwzgledne, postacie mnozenia z dodawaniem oraz pozioma arytmetyke calkowitoliczbowa. Zasady dotyczace szerokosci operandow i nasycenia nalezy sprawdzic dla konkretnej operacji.

Gdzie funkcja jest przydatna

Kodek lub procedura przetwarzania tekstu moze uzyc tasowania bajtow do zreorganizowania danych wejsciowych przed obliczeniami. Nie oznacza to, ze PSHUFB zapewnia nieograniczone wyszukiwanie w dowolnej pamieci: zakresem wyszukiwania sa dane zrodlowe instrukcji oraz zdefiniowany zakres linii.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

Bit 9 w CPUID.01H:ECX wskazuje na SSSE3. Dyspozytor srodowiska uruchomieniowego musi przetestowac ten bit przed uzyciem starszej sciezki SSSE3 oraz sprawdzic odpowiednie dodatkowe rozszerzenie przed wybraniem szerszych kodowan.

Cecha SIMD opisuje instrukcje, a nie dodatkowe rdzenie. Postać instrukcji określa szerokość elementów, ich znakowość, zaokrąglanie, wyrównanie oraz to, które tory danych wchodzą w interakcję. Oprogramowanie musi zachować stan rejestrów wymagany przez ABI i korzystać z obsługiwanego środowiska wykonawczego.

Czego ta funkcja nie określa

SSSE3 nie obejmuje kazdej instrukcji SSE4. Podobne nazewnictwo nie oznacza, ze SSE3 i SSSE3 sa wymiennymi celami kompilacji. Pozniejsze, szersze warianty VEX lub EVEX wymagaja dodatkowych funkcji.

Zgodność i wydajność w praktyce

Późniejsze rozszerzenia z rodziny SSE mają osobne bity cech. W przypadku wdrożonego pliku binarnego należy sprawdzić pełny minimalny zestaw wymagań, w tym biblioteki i kod startowy. Kod rezerwowy jest przydatny tylko wtedy, gdy przed etapem wyboru nie zostanie wykonana żadna nieobsługiwana instrukcja.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

  1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
  2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
  3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
  4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
  5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Źródła i zakres niniejszego opisu

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

Czy ten artykuł był pomocny?

Wystarczy odpowiedź tak lub nie. Wybierz powód, jeśli chcesz, lub dodaj krótką notatkę.

Czy ten artykuł był pomocny?