Przejdź do treści

RDTSCP

Dokumentacja architekturyFeex

RDTSCP odczytuje licznik x86 time-stamp counter oraz pomocnicza wartosc identyfikatora procesora ze zdefiniowanymi wlasciwosciami szeregowania. Nie jest to instrukcja w pelni serializujaca ani automatyczne srodowisko do testow wydajnosciowych.

Co musisz wiedzieć

RDTSCP odczytuje licznik x86 time-stamp counter oraz pomocnicza wartosc identyfikatora procesora ze zdefiniowanymi wlasciwosciami szeregowania. Nie jest to instrukcja w pelni serializujaca ani automatyczne srodowisko do testow wydajnosciowych.

Jak to działa

RDTSCP zwraca wartosc licznika w EDX:EAX oraz wartosc IA32_TSC_AUX w ECX. Jej reguly szeregowania ograniczaja czesc wczesniejszych operacji, lecz pozniejsze instrukcje moga rozpoczac sie przed zakonczeniem odczytu, a wczesniejsze zapisy podlegaja dodatkowym warunkom widocznosci. Wlasciwa sekwencja barier zalezy od tego, co pomiar ma precyzyjnie ograniczac.

Gdzie funkcja jest przydatna

Niskopoziomowy kod pomiarowy moze wykorzystywac wartosc pomocnicza do wykrywania zmiany procesora, gdy system operacyjny odpowiednio ja skonfiguruje. Rzetelny benchmark nadal wymaga kontroli nad kompilacja, rozgrzewaniem obciazenia, przerwaniami, szeregowaniem zadan, kalibracja licznika oraz porzadkowanymi operacjami.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

Bit 27 w CPUID.80000001H:EDX wylicza RDTSCP. Nalezy zweryfikowac polityke obslugi licznika w uzywanym systemie operacyjnym lub hiperwizorze i stosowac udokumentowana metode pomiaru czasu z wymaganymi barierami. Do pomiaru uplywu czasu w aplikacji zaleca sie stosowanie monotonicznego zegara systemu operacyjnego.

Wybierz zegar w zależności od potrzeb: upływający czas rzeczywisty, czas procesora dla wątku oraz cykle to różne pomiary. Interfejsy zegara systemu operacyjnego uwzględniają zasady platformy, które bezpośredni odczyt instrukcji może pominąć.

Czego ta funkcja nie określa

Obsluga RDTSCP nie oznacza niezmiennego (invariant) ani zsynchronizowanego zachowania TSC. Interpretacja wartosci pomocniczej zalezy od systemu operacyjnego. Odjecie dwoch probek bez zrozumienia zasad szeregowania moze zmierzyc inny przedzial niz zamierzony.

Zgodność i wydajność w praktyce

Test wydajności wymaga również poprawnych granic kompilatora, rozgrzewki, reprezentatywnych danych oraz zrozumienia zjawisk migracji i szeregowania. Powtarzanie nieprawidłowo uporządkowanego pomiaru nie czyni go dokładnym. Wraz z każdym wynikiem należy zgłaszać środowisko i niepewność pomiarową.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

  1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
  2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
  3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
  4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
  5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Źródła i zakres niniejszego opisu

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

Czy ten artykuł był pomocny?

Wystarczy odpowiedź tak lub nie. Wybierz powód, jeśli chcesz, lub dodaj krótką notatkę.

Czy ten artykuł był pomocny?