XSAVEOPT

Τι πρέπει να γνωρίζετε

Πώς λειτουργεί

Σε σύγκριση με μια απλή αποθήκευση κατάστασης, το XSAVEOPT μπορεί να αποφύγει την εγγραφή ορισμένων στοιχείων σύμφωνα με την παρακολούθηση αρχικοποίησης και τροποποίησης. Το λογισμικό πρέπει να ακολουθεί τους καθορισμένους κανόνες αρχικοποίησης και επαναφοράς της εικόνας κατάστασης. Ένα ανέπαφο byte στον προορισμό δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη ότι ένα στοιχείο αποθηκεύτηκε εσφαλμένα.

Πού είναι χρήσιμο

Μια διαδρομή διαχείρισης context του λειτουργικού συστήματος μπορεί να μειώσει την περιττή κίνηση μνήμης όταν η εκτεταμένη κατάσταση καταχωρητών δεν έχει αλλάξει. Οι εφαρμογές θα πρέπει να βασίζονται στην υλοποίηση του λειτουργικού συστήματος, εκτός εάν έχουν μια τεκμηριωμένη απαίτηση διαχείρισης κατάστασης χαμηλού επιπέδου.

Πώς να ελέγξετε την υποστήριξη και την ενεργοποίηση

Με το XSAVE και το κατάλληλο εύρος φύλλων διαθέσιμα, το CPUID.0DH.01H:EAX bit 0 απαριθμεί το XSAVEOPT. Ελέγξτε ξεχωριστά τα ενεργοποιημένα στοιχεία κατάστασης και τις απαιτήσεις buffer, και ακολουθήστε τον προβλεπόμενο από την αρχιτεκτονική συνδυασμό αποθήκευσης/επαναφοράς.

Οι δυνατότητες διαχείρισης κατάστασης αποτελούν κυρίως ευθύνη του λειτουργικού συστήματος και του runtime. Τα buffers, οι μάσκες, τα μεγέθη στοιχείων, η ευθυγράμμιση και οι κανόνες επαναφοράς πρέπει να συμφωνούν με την αρχιτεκτονική και τον τρόπο εκτέλεσης. Η αποθήκευση μόνο ενός υποσυνόλου μπορεί να καταστρέψει κώδικα που χρησιμοποιεί πρόσθετη ενεργοποιημένη κατάσταση.

Τι δεν καθορίζει η δυνατότητα

Το XSAVEOPT δεν είναι το XSAVEC ούτε το XSAVES και δεν συνεπάγεται κάθε μεταγενέστερη μορφή αποθήκευσης κατάστασης. Η επαναχρησιμοποίηση ενός buffer χωρίς σεβασμό στη σύμβαση εικόνας κατάστασης μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένες επαναφορές. Η βελτιστοποίηση δεν καθιερώνει οφέλη απόδοσης σε επίπεδο εφαρμογής.

Συμβατότητα και απόδοση στην πράξη

Ο εντοπισμός δυνατοτήτων σε επίπεδο εφαρμογής θα πρέπει να χρησιμοποιεί μια συντηρούμενη διεπαφή runtime όταν είναι δυνατόν. Διακρίνετε την υποστήριξη υλικού από την ενεργοποίηση του λειτουργικού συστήματος και, για δυναμικές δυνατότητες, από τα δικαιώματα διεργασίας. Μια ετικέτα CPU από μόνη της δεν μπορεί να αποδείξει ότι μια αυθαίρετη ακολουθία αποθήκευσης/επαναφοράς είναι σωστή.

Μια πρακτική λίστα ελέγχου επαλήθευσης

1. Καταγράψτε το ακριβές μοντέλο επεξεργαστή ή πλατφόρμας και τις εμπλεκόμενες εκδόσεις εφαρμογής, λειτουργικού συστήματος και περιβάλλοντος εκτέλεσης (runtime). Διατηρήστε τη διατύπωση του πραγματικού σφάλματος ή της απαίτησης.
2. Ελέγξτε τις αναφορές του κατασκευαστή για το συγκεκριμένο μοντέλο και, στη συνέχεια, εξετάστε την πραγματική δυνατότητα και την ενεργοποιημένη κατάσταση στο περιβάλλον όπου εκτελείται το πρόγραμμα.
3. Συγκρίνετε κάθε απαίτηση του επιλεγμένου εκτελέσιμου αρχείου (binary) ή του backend. Μια δυνατότητα με παρόμοιο όνομα, ένα ψευδώνυμο ή μια ευρεία ετικέτα τεχνολογίας δεν επαρκεί.
4. Επιβεβαιώστε ότι η εφαρμογή επέλεξε την προβλεπόμενη υλοποίηση. Χρησιμοποιήστε τα τεκμηριωμένα διαγνωστικά της και μια υποστηριζόμενη εναλλακτική λύση (fallback) όταν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις.
5. Κάντε μία υποστηριζόμενη αλλαγή τη φορά και επαναλάβετε τον ίδιο φόρτο εργασίας. Διατηρήστε διαθέσιμη την αρχική διαμόρφωση και τη διαδρομή επαναφοράς.

Εάν η δυνατότητα αναφέρεται αλλά το λογισμικό δεν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει

Ξεκινήστε με το ακριβές στοιχείο που αποτυγχάνει. Μια βάση δεδομένων υλικού περιγράφει την καταγεγραμμένη δυνατότητα· το λειτουργικό σύστημα ή ο hypervisor μπορεί να εκθέσει ένα διαφορετικό πραγματικό περιβάλλον. Ένα σφάλμα μη έγκυρης εντολής (illegal-instruction error) απαιτεί επίσης διερεύνηση της πραγματικής εντολής που προκάλεσε το σφάλμα και της έκδοσης του εκτελέσιμου (binary build), καθώς η αλλοίωση δεδομένων ή μια άσχετη μη υποστηριζόμενη εντολή μπορεί να προκαλέσει παρόμοιο σύμπτωμα.

Εγκαταστήστε την έκδοση της εφαρμογής, του προγράμματος οδήγησης ή του περιβάλλοντος εκτέλεσης που υποστηρίζεται για την ακριβή πλατφόρμα και χρησιμοποιήστε τη βασική γραμμή (baseline) ή την εναλλακτική έκδοση (fallback build) που τεκμηριώνει ο κατασκευαστής, εάν χρειάζεται. Μια ενημέρωση λογισμικού δεν μπορεί να δημιουργήσει μια εντολή που λείπει από τον επεξεργαστή. Οι αλλαγές στο υλικολογισμικό (firmware) και στην πολιτική ασφαλείας θα πρέπει να ακολουθούν τη διαδικασία του κατασκευαστή του συστήματος και ένα σχέδιο επαναφοράς και όχι μια γενική συνταγή βελτιστοποίησης.

Σχετικές δυνατότητες και χρήσιμες διακρίσεις

XSAVE · FXSR · AVX-512

Πηγές και πεδίο εφαρμογής αυτής της επεξήγησης

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Πυρήνας Linux: χρήση δυνατοτήτων XSTATE στον χώρο χρήστη

Αυτές οι αναφορές καθορίζουν την αρχιτεκτονική συμπεριφορά και τις απαιτήσεις λογισμικού. Δεν επαληθεύουν ανεξάρτητα κάθε τιμή δυνατότητας σε μια συνδεδεμένη σελίδα μοντέλου υλικού. Για την υποστήριξη του μοντέλου, χρησιμοποιήστε τα στοιχεία τεκμηρίωσης του κατασκευαστή αυτής της σελίδας και ελέγξτε την πραγματική διαμόρφωση του συστήματος. Αυτό το άρθρο δεν παρέχει ημερομηνία δοκιμής επιδόσεων (benchmark), πιστοποίησης ή ανεξάρτητης αξιολόγησης.

Σχετικά

Αυτές οι οντότητες συνδέονται με αυτό το άρθρο. Ο τύπος εμφανίζεται σε κάθε σύνδεσμο.

Πηγές και επαλήθευση

Συντακτική ιδιοκτησία: Feex. Δεν έχει καταγραφεί ημερομηνία ανεξάρτητης αναθεώρησης. Πώς ερευνούμε.

• Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Οι τόμοι 1 και 2 περιγράφουν τις κατονομαζόμενες οικογένειες εντολών και το CPUID· ο τόμος 3 περιγράφει την κατάσταση, τη σελιδοποίηση, το VMX και τους ελέγχους προστασίας. Η τεκμηρίωση αρχιτεκτονικής δεν καθορίζει την υποστήριξη για ένα συγκεκριμένο μοντέλο.
• Πυρήνας Linux: χρήση δυνατοτήτων XSTATE στον χώρο χρήστη · Κατάσταση διανύσματος ενεργοποιημένη από το λειτουργικό σύστημα, δυναμικά ενεργοποιημένη κατάσταση πλακιδίων, απαιτήσεις στοίβας σημάτων και ροή δικαιωμάτων AMX. Η συμπεριφορά που αφορά ειδικά το Linux δεν αποτελεί υπόσχεση για άλλο λειτουργικό σύστημα.