CET-IBT

Co musisz wiedzieć

Jak to działa

Gdy śledzenie jest włączone dla danego środowiska wykonawczego, transfer pośredni musi trafić w odpowiednią instrukcję docelową ENDBR zgodnie z regułami architektury. Mechanizm korzysta z architektonicznego stanu śledzenia i zgłasza wyjątek ochrony sterowania w przypadku naruszenia kontraktu. Instrumentacja kompilatora i plików binarnych stanowi część wdrożenia.

Gdzie funkcja jest przydatna

Kompilator może oznaczyć prawidłowe lokalizacje wejść pośrednich w bibliotece. System operacyjny i środowisko uruchomieniowe muszą zastosować zgodną aktywację i politykę do wykonywanego kodu. Zauważenie bajtów ENDBR w deasemblacji samo w sobie nie dowodzi, że system obecnie wymusza IBT.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

Bit 20 w CPUID.07H.00H:EDX wylicza obsługę IBT. Należy osobno sprawdzić wsparcie systemu operacyjnego dla trybu użytkownika/nadzorcy oraz politykę dotyczącą plików binarnych. Zgodność należy diagnozować przy użyciu oficjalnych wytycznych kompilatora i systemu operacyjnego, zamiast usuwać instrukcje docelowe z pliku binarnego.

Możliwości sprzętowe, stan włączenia oraz egzekwowanie ochrony muszą być sprawdzane osobno. Procesor może obsługiwać zabezpieczenie, podczas gdy system operacyjny, aplikacja lub zasady maszyny wirtualnej go nie aktywują. Pole obsługi w bazie danych nie jest atestacją działającego systemu.

Czego ta funkcja nie określa

IBT nie sprawdza zwykłych powrotów z funkcji w sposób, w jaki robią to stosy cieniowe. Nie stanowi gwarancji pełnej integralności przepływu sterowania ani bezpieczeństwa aplikacji, a obsługa stosów cieniowych nie oznacza obsługi IBT.

Zgodność i wydajność w praktyce

Należy dbać o aktualność systemu operacyjnego, oprogramowania układowego i powiązanego środowiska wykonawczego. Jeżeli zabezpieczenie ujawni problem ze zgodnością, należy w pierwszej kolejności skorzystać z diagnostyki producenta i oficjalnych aktualizacji. Zmiana ogólnego przełącznika ochrony może wpłynąć na niepowiązane aplikacje i powinna być prowadzona zgodnie z jednoznacznymi zasadami wdrażania i przywracania.

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Powiązane funkcje i przydatne rozróżnienia

Control-flow Enforcement (CET) · Stosy cieniowe CET · Execute Disable (NX)

Źródła i zakres niniejszego opisu

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Jądro Linux: stos cieniowy Control-flow Enforcement Technology

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Powiązane

Te elementy są powiązane z tym artykułem. Typ jest podany przy każdym łączu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

• Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Tomy 1 i 2 opisują wymienione rodziny instrukcji oraz CPUID; tom 3 opisuje stan, stronicowanie, VMX i mechanizmy ochrony. Dokumentacja architektury nie przesądza o obsłudze w konkretnym modelu.
• Jądro Linux: stos cieniowy Control-flow Enforcement Technology · Rozróżnia wsparcie sprzętowe, znaczniki binarne, aktywację w programie ładującym i aktywną ochronę na poziomie wątku. Opisuje IBT i stosy cieniowe jako oddzielne mechanizmy.