LZCNT

Co musisz wiedzieć

Jak to działa

Wynikiem jest liczba bitów zerowych poprzedzających najbardziej znaczący ustawiony bit w wybranej szerokości operandu. Dla operandu będącego zerem LZCNT zwraca szerokość operandu. Jego flagi i zachowanie dla zera są zdefiniowane inaczej niż w starszej operacji bit-scan-reverse o pokrewnym kodowaniu.

Gdzie funkcja jest przydatna

Procedura kompresji lub formatowania numerycznego może użyć tej liczby do określenia, ilu bitów znaczących wymaga dana wartość. Poprawna obsługa zera jest niezbędna przy obliczaniu rozmiaru i przesunięciach, ponieważ pomyłkowe zastąpienie przez bit-scan może dać nieprawidłowy wynik.

Jak sprawdzać obsługę i włączenie

Bit CPUID.80000001H:ECX 5 wskazuje na obecność LZCNT zgodnie z definicją danego producenta. W pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy rozszerzony liść istnieje. Należy używać obsługiwanego przez kompilator lub środowisko uruchomieniowe zapytania o cechę oraz mechanizmu rezerwowego o zgodnej semantyce obsługi zera.

Należy sprawdzać dokładną postać instrukcji i operandów zamiast wnioskować o obsłudze na podstawie sąsiedniego rozszerzenia. Skalarne funkcje całkowitoliczbowe zazwyczaj korzystają z rejestrów ogólnego przeznaczenia; kodowanie powiązane z wektorami nie oznacza automatycznie wymogu obsługi stanu wektorowego.

Czego ta funkcja nie określa

LZCNT nie zlicza wszystkich ustawionych bitów i nie jest tożsame z TZCNT. Nieobsługujący procesor może zinterpretować to kodowanie jako BSR, więc samo wywołanie tej instrukcji jest niebezpiecznym sposobem sprawdzania dostępności funkcji. BMI1 i BMI2 to oddzielne zestawy funkcji.

Zgodność i wydajność w praktyce

Poprawność zależy zarówno od przypadków brzegowych, jak i od szybkości działania. Wartość wejściowa równa zero, przepełnienie, flagi przeniesienia, szerokość operandu, wyrównanie oraz kolejkowanie operacji na pamięci mogą zmienić semantykę. Należy preferować interfejsy kompilatora lub biblioteki, które dokumentują te szczegóły i oferują obsługiwany mechanizm awaryjny (fallback).

Praktyczna lista kontrolna weryfikacji

1. Zanotuj dokładny model procesora lub platformy oraz wersje używanej aplikacji, systemu operacyjnego i środowiska wykonawczego. Zachowaj dokładne sformułowanie błędu lub wymagania.
2. Sprawdź dokumentację producenta dla danego modelu, a następnie zweryfikuj faktyczne możliwości i stan włączenia w środowisku, w którym działa program.
3. Porównaj każde wymaganie wybranego pliku binarnego lub backendu. Podobnie nazwana funkcja, alias lub ogólne oznaczenie technologii nie są wystarczające.
4. Upewnij się, że aplikacja wybrała zamierzoną implementację. Użyj jej udokumentowanej diagnostyki oraz obsługiwanego mechanizmu fallback, gdy wymagania nie są spełnione.
5. Wprowadzaj jednorazowo tylko jedną obsługiwaną zmianę i powtarzaj to samo obciążenie testowe. Zachowaj oryginalną konfigurację oraz dostępną ścieżkę przywracania.

Gdy funkcja jest wymieniona, lecz oprogramowanie nie może z niej skorzystać

Zacznij od elementu, w którym bezpośrednio występuje błąd. Baza danych sprzętu opisuje zarejestrowane możliwości; system operacyjny lub hipernadzorca może udostępniać inne środowisko efektywne. Błąd nieprawidłowej instrukcji (illegal instruction) wymaga także zbadania faktycznej instrukcji powodującej błąd oraz kompilacji pliku binarnego, ponieważ uszkodzenie danych lub inna nieobsługiwana instrukcja może wywołać podobny objaw.

Zainstaluj wersję aplikacji, sterownika lub środowiska wykonawczego obsługiwaną na danej platformie i w razie potrzeby użyj udokumentowanej przez producenta kompilacji bazowej lub awaryjnej. Aktualizacja oprogramowania nie może utworzyć instrukcji, której procesor fizycznie nie posiada. Modyfikacje oprogramowania układowego i zasad bezpieczeństwa powinny przebiegać zgodnie z procedurą producenta systemu i planem przywracania, a nie ogólnikowym schematem optymalizacji.

Powiązane funkcje i przydatne rozróżnienia

POPCNT · ABM · BMI1

Źródła i zakres niniejszego opisu

Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · AMD CPUID Specification, publikacja 25481 · x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora

Te źródła definiują zachowanie architektoniczne i wymagania oprogramowania. Nie weryfikują one niezależnie każdej wartości funkcji na powiązanej stronie modelu sprzętu. W celu sprawdzenia obsługi przez model należy skorzystać z materiałów producenta na tej stronie i sprawdzić efektywną konfigurację systemu. Niniejszy artykuł nie zawiera wyników testów wydajnościowych, certyfikacji ani daty niezależnego przeglądu.

Powiązane

Te elementy są powiązane z tym artykułem. Typ jest podany przy każdym łączu.

Źródła i weryfikacja

Własność redakcyjna: Feex. Nie odnotowano daty niezależnego przeglądu. Jak prowadzimy badania.

• Intel 64 and IA-32 Architectures Software Developer's Manual · Tomy 1 i 2 opisują wymienione rodziny instrukcji oraz CPUID; tom 3 opisuje stan, stronicowanie, VMX i mechanizmy ochrony. Dokumentacja architektury nie przesądza o obsłudze w konkretnym modelu.
• AMD CPUID Specification, publikacja 25481 · Zarchiwizowana dokumentacja architektury dotycząca ustalonych funkcji AMD CPUID i definicji bitów. W przypadku rozszerzeń dla nowszych generacji należy korzystać z aktualnego podręcznika programowania procesora.
• x86-64 psABI: poziomy architektury i mikroarchitektury procesora · Machine Interface, Processor Architecture: tabela funkcji bazowych oraz skumulowanych v2/v3/v4, kontrole stanu systemu operacyjnego i zalecenia wdrożeniowe.